Brodawczak

Brodawczak pęcherzyka moczowego

admin — Tue, 15 Nov 2011 10:59:07 +0000

Na naszej skórze oraz wewnątrz niej pojawiają się zmiany. Jedne dają o sobie znać poprzez wygląd, innych (tych, które tworzą się na naszych organach) nie zauważmy, ale często czujemy. Jedną ze zmian na naszej skórze może być wirus brodawczaka. Ten niewielki wirus z rodziny papillomawirusów występuje w około stu odmianach. Ale ważny jest fakt, że tylko niektóre typy (2,6,11,16,18) są chorobotwórcze. Zarażamy się nim w bezpośrednim kontakcie z zakażoną już wcześniej osobą a także poprzez kontakty płciowe. Wirus ten powoduje zmiany powierzchniowe naszej skóry (popularnie nazywane „kurzajkami”- na dłoniach czy stopach) a także narządów wewnętrznych poprzez wywoływanie rozrostu nabłonka wielowarstwowego płaskiego, którym pokryta jest nasza skóra. Zmiany pojawiające się w efekcie zakażenia wirusem są dla nas z reguły niegroźne. Jednak należy być ostrożnym z uciążliwymi brodawkami skórnymi. Najgorszą odmianą brodawczaka ludzkiego jest ten rozwijający się u kobiet i powodujący raka szyjki macicy.
Bardzo częste są odmiany brodawczaka występujące w okolicach narządów moczowo-płciowych. W niektórych przypadkach ciężko określić przyczynę wystąpienia brodawczaka, ale w większości spowodowane jest to zakażeniem, gdyż prawie wszystkie wirusy brodawczaka ludzkiego występujące w okolicach narządów płciowych przenoszone są poprzez kontakty płciowe. Także poród naturalny może być chwilą zakażenia dziecka przez chorą matkę.
Co raz częstsze są zachorowania na brodawczaka pęcherzyka moczowego. Jeśli wykrycie zmiany chorobowej nastąpi dość szybko leczenie jest łatwe i przynosi dobre skutki ( o ile jest dobrze leczony nie naciska innych narządów i nie daje przerzutów) Jednak niewykryty przez lata brodawczak przekształca się w nowotwór, dlatego nie można lekceważyć żadnego z objawów świadczących o chorobie. Guz rośnie bowiem do światła pęcherza moczowego i najczęściej występuje jednocześnie w kilku miejscach.
Najczęstszym objawem występowania brodawczaka pęcherzyka moczowego jest bezbolesny krwiomocz. Niekiedy pacjenci odczuwają nagłe, bolesne parcie na mocz oraz potrzebę częstego oddawania moczu. Żadnego z objawów nie można lekceważyć, bo im wcześniejsze wykrycie jakiekolwiek zmiany tym łagodniejsze leczenie- tak więc po zauważeniu tych objawów należy zgłosić się do lekarza pierwszego kontaktu, który skieruje nas na USG. Rozpoznanie może być postawione przez każdego lekarza po wykonaniu badania ultrasonograficznego. W razie wątpliwości wykonuje się inne badania- urografia, cytologia, cystoskopia.

Brodawczak szyjki macicy

admin — Tue, 15 Nov 2011 10:58:53 +0000

Brodawczak to niewielki wirus z rodziny papillomawirusów, występujący w około stu odmianach. Zarażamy się nim w bezpośrednim kontakcie z zakażoną już wcześniej osobą a także poprzez kontakty płciowe. Bardzo częste są odmiany brodawczaka występujące w okolicach narządów moczowo-płciowych, spowodowane najczęściej kontaktem płciowym. Innym sposobem zakażenia jest poród naturalny- wirus przenosi się z matki na dziecko. Wirus HPV 16 i HPV 18 są najgroźniejszymi odmianami brodawczaka ludzkiego i jest to jeden z najbardziej rozpowszechnionych wirusów- według statystyk 2/3 populacji zakażone jest tym typem brodawczaka. Podczas inicjacji dochodzi do zakażenia wirusem. Zakażenie z reguły przebiega bezobjawowo, a po pewnym czasie mija. Jednak u niektórych ludzi organizm nie zwalcza zakażenia i wirus pozostaje w stanie aktywności. Tak właśnie rozwija się nowotwór raka szyjki macicy.
W zwalczaniu zakażenia bronią jest dziś szczepionka, chroniąca przed zakażeniem wirusa brodawczaka, dzięki której każdego dnia lekarze zmniejszają zachorowania na raka szyjki macicy. Szczepienie ma sens zanim doszło do pierwszego kontaktu z wirusem, dlatego przeprowadza się je z reguły u dziewcząt około 12 roku życia- w niektórych krajach jest to już procedura rutynowa. W Polsce niestety cena szczepionki jest w ciąż za wysoka. Warto także pamiętać o tym, że współżyjąc z tylko jednym partnerem w ciągu całego życia, istnieje prawie zerowa szansa zakażenia wirusem brodawczaka. Musimy jednak mieć pewność, że tak jak my, tak samo nasz partner nie ma innych stosunków płciowych.
Na zakażenia wirusem HPV powinny być szczególnie uwrażliwione kobiety miedzy 40 a 50 rokiem życia (menopauza). Ich organizm jest wówczas osłabiony przez co nie zwalcza on wszelkich zakażeń. Rozrost nieprawidłowej formy nabłonka w okolicy szyjki macicy u kobiet w tym wieku także przyczynia się do rozwoju wszelkich nowotworów. Ogromną rolę odgrywa tutaj szybkie wykrycie nowotworu.
Objawy świadczące o zakażaniu wirusem HPV:
Silne bóle w dolnej części brzucha
Krwawienia międzymiesiączkowe lub po przebytym stosunku
Upławy o zabarwieniu żółty, często z domieszką krwi
O zaawansowanej chorobie świadczą:
Zaburzenia w oddawaniu moczu i kału
Krwawienia z odbytu
Żadnych objawów nie można lekceważyć. Po ich stwierdzeniu konieczna jest wizyta u specjalisty. Wykonując regularnie badania cytologiczne oraz odwiedzając ginekologa co najmniej raz w roku zmniejszamy ryzyko naszego zachorowania na raka szyjki macicy. Pamiętajmy, że cytologia jest badaniem darmowym dla kobiet w grupie podwyższonego ryzyka, więc korzystajmy z możliwości przebadania i nie zapominajmy o regularnych wizytach u specjalisty!!!

Brodawczak skórny

admin — Tue, 15 Nov 2011 10:58:32 +0000

Na naszej skórze często pojawiają się zmiany, jedną z nich może być wirus brodawczaka. Ten niewielki wirus z rodziny papillomawirusów występuje w około stu odmianach. Ale tylko niektóre typy (2,6,11,16,18) są chorobotwórcze. Zarażamy się nim w bezpośrednim kontakcie z zakażoną już wcześniej osobą a także poprzez kontakty płciowe. Wirus ten powoduje zmiany powierzchniowe naszej skóry (popularnie nazywane „kurzajkami”- na dłoniach czy stopach) a także narządów wewnętrznych poprzez wywoływanie rozrostu nabłonka wielowarstwowego płaskiego, którym pokryta jest nasza skóra. Zmiany pojawiające się w efekcie zakażenia wirusem są dla nas z reguły niegroźne. Jednak należy być ostrożnym z uciążliwymi brodawkami skórnymi.
Brodawczaki rozwijające się na naszej skórze noszą nazwę brodawczaków naskórkowych (papilloma epidermoidale). Najczęściej spotykane są u osób w podeszłym lub średnim wieku. Ale także dzieci są grupą podwyższonego ryzyka w zakażeniu się wirusem. Brodawczaki mają średnicę kilku centymetrów i najczęściej rozwijają się na skórze naszej twarzy a także okolicach naturalnych otworów ciała.
Przyjmuje się, że ponad połowa populacji w ciągu swojego życia przechodzi choć jedno zakażenie wirusem HPV. Wirus ten jest przenoszony poprzez kontakt z chorym już naskórkiem (podanie ręki, korzystanie z publicznych natrysków np. na basenie bez obuwia ochronnego), co powoduje powstawanie tzw. kurzajek czy brodawek stóp. W wielu przypadkach brodawczak nie ujawnia się przez wiele lat, a dzięki działaniu układu immunologicznego zakażenie ustępuje samoistnie. U osób o osłabionym układnie odpornościowym (dzieci, osoby w podeszłym wielu, kobiety w okresie menopauza) dochodzi często do silnego zakażenia i powstania nowotworu (rak szyjki macicy w przypadku kobiet około 40-50 roku życia).
Tzw. kurzajki czy brodawki (grudkowata zmiana skórna o nierównej powierzchni) są bardzo popularne i pojawiają się najczęściej na stopach i dłoniach, ponieważ miejsca te są gorzej ukrwione niż reszta ciała. Początkowo nie sprawiają nam żadnego bólu (kurzajka przypomina wyglądem mały odcisk). Jednak po dłuższym czasie odczuwamy silny nacisk w miejscu rozwijania się zakażenia. Takiego typu wirusy mają także tendencję do atakowania zakażeniem innych części ciała, najczęściej w okolicy wcześniejszego zakażenia, dlatego ważna jest szybka reakcja. Warto udać się wówczas do specjalisty, który zaproponuje leczenie. W początkowych stadiach na chorobową zmianę stosuje się różnorodne preparaty, albo wymrażania. Kiedy te działania nie przynoszą efektów pozostaje zabieg chirurgiczny.

Objawy i leczenie brodawczaka skórnego

admin — Tue, 15 Nov 2011 10:58:10 +0000

Brodawczak to niewielki wirus z rodziny papillomawirusów, który występuje w około stu odmianach. Zarażamy się nim w bezpośrednim kontakcie z zakażoną już wcześniej osobą a także poprzez kontakty płciowe. Wirus ten powoduje zmiany powierzchniowe naszej skóry- tzw. kurzajki czy brodawki (grudkowata zmiana skórna o nierównej powierzchni). Są one bardzo popularne i pojawiają się najczęściej na stopach i dłoniach, ponieważ miejsca te są gorzej ukrwione niż reszta naszego ciała. Początkowo nie sprawiają nam żadnego bólu (kurzajka przypomina wyglądem mały odcisk) dlatego łatwo przeoczyć początkowe stadium zakażenia. Jednak po dłuższym czasie odczuwamy nacisk w miejscu rozwijania się zakażenia. Takiego typu wirusy mają tendencję do atakowania zakażeniem innych części ciała, najczęściej w okolicy wcześniejszego zakażenia, dlatego ważna jest szybka reakcja- kiedy tylko zauważymy jakąkolwiek zmianę skórną. Warto udać się wówczas do specjalisty, który zaproponuje leczenie. W początkowych stadiach na chorobową zmianę stosuje się różnorodne preparaty, albo wymrażania. Kiedy te działania nie przynoszą efektów pozostaje zabieg chirurgiczny oraz terapia antybiotykowa.
We wczesnym stadium zwalczać brodawki można domowymi sposobami, ale kiedy one nie zadziałają warto zwrócić się do dermatologa lub farmaceuty, który zaleci odpowiednie preparaty. Skuteczne w leczeniu są różne maści, kremy i żele zawierające kwas salicylowy, mocznik, lub kwas mlekowy, takie jak Brodacid, Duofilm czy żel Scholl. Preparaty są dostępne w każdej aptece bez recepty, ale przed ich zastosowaniem należy skontaktować się z farmaceutą oraz zapoznać się z treścią ulotki. Leczenie kurzajek i brodawek to proces długotrwały- od czterech do ośmiu miesięcy, dlatego też aby go przyspieszyć należy systematycznie stosować preparaty. Rozległe kurzajki leczy się jedynie środkami przepisanymi przez specjalistę. Są one wydawane na receptę ze względu na silne stężenie składników.
Najbardziej uciążliwe kurzajki, które mimo kilkumiesięcznej terapii nie schodzą, należy łyżeczkować lub wymrażać. Taki zabieg jest dosyć bolesny, ale przynosi oczekiwane efekty. Po zabiegu warto wziąć tabletkę przeciwbólową, a po kilku dniach przemywać zakażone miejsce wodą utlenioną. Jeśli jednak nawet te działanie nie przyniosą pożądanych skutków, pozostaje leczenie antybiotykowe- zastrzyki z bleomycyny. Podczas tego zabiegu pozbywamy się jednej lub dwóch kurzajek, więc efekt jest natychmiastowy.

Jakie miejsca atakuje?

admin — Tue, 15 Nov 2011 10:57:56 +0000

Na naszej skórze często pojawiają się zmiany, jedną z nich może być wirus brodawczaka. Ten niewielki wirus z rodziny papillomawirusów występuje w około stu odmianach. Ale tylko niektóre typy (2,6,11,16,18) są chorobotwórcze. Zarażamy się nim w bezpośrednim kontakcie z zakażoną już wcześniej osobą a także poprzez kontakty płciowe. Wirus ten powoduje zmiany powierzchniowe naszej skóry a także narządów wewnętrznych poprzez wywoływanie rozrostu nabłonka wielowarstwowego płaskiego, którym pokryta jest nasza skóra. Zmiany pojawiające się w efekcie zakażenia wirusem są dla nas z reguły niegroźne.
Przyjmuje się, że ponad połowa populacji w ciągu swojego życia przechodzi choć jedno zakażenie wirusem HPV. Wirus ten jest przenoszony poprzez kontakt z chorym już naskórkiem (podanie ręki, korzystanie z publicznych natrysków np. na basenie bez obuwia ochronnego), co powoduje powstawanie tzw. kurzajek czy brodawek stóp. W wielu przypadkach brodawczak nie ujawnia się przez wiele lat, a dzięki działaniu układu immunologicznego zakażenie ustępuje samoistnie. U osób o osłabionym układnie odpornościowym (dzieci, osoby w podeszłym wielu, kobiety w okresie menopauza) dochodzi często do silnego zakażenia i powstania nowotworu (rak szyjki macicy w przypadku kobiet około 40-50 roku życia).
Brodawczaki rozwijające się na naszej skórze noszą nazwę brodawczaków naskórkowych (papilloma epidermoidale). Najczęściej spotykane są u osób w podeszłym lub średnim wieku. Ale także dzieci są grupą podwyższonego ryzyka w zakażeniu się wirusem. Brodawczaki mają średnicę kilku centymetrów i najczęściej rozwijają się na skórze naszej twarzy a także okolicach naturalnych otworów ciała. Wirus ten powoduje także zmiany powierzchniowe naszych dłoni i stóp- tzw. kurzajki czy brodawki (grudkowata zmiana skórna o nierównej powierzchni). Początkowo nie sprawiają nam żadnego bólu (kurzajka przypomina wyglądem mały odcisk) dlatego łatwo przeoczyć początkowe stadium zakażenia. Jednak po dłuższym czasie odczuwamy nacisk w miejscu rozwijania się zakażenia. Takiego typu wirusy mają tendencję do atakowania zakażeniem innych części ciała, najczęściej w okolicy wcześniejszego zakażenia, dlatego ważna jest szybka reakcja- kiedy tylko zauważymy jakąkolwiek zmianę skórną. We wczesnym stadium zwalczać brodawki można domowymi sposobami, ale kiedy one nie zadziałają warto zwrócić się do dermatologa lub farmaceuty, który zaleci odpowiednie preparaty (takie jak Brodacid, Duofilm czy żel Scholl).

Jak się go usuwa?

admin — Tue, 15 Nov 2011 10:57:41 +0000

Metod leczenia kurzajek i brodawek jest wiele. Często o sposobie zwalczania zakażeń wywołanych przez wirusa HPV decyduje metoda prób i błędów. Każdy organizm jest inny i to, co świetnie działa u jednych, w innym przypadku nie przyniesie żadnych efektów. Przyjmuje się, że ponad połowa populacji w ciągu swojego życia przechodzi choć jedno zakażenie wirusem HPV. Wirus ten, bardzo dziś popularny, jest przenoszony poprzez kontakt z chorym już naskórkiem (podanie ręki). W wielu przypadkach brodawczak nie ujawnia się przez wiele lat, a dzięki działaniu układu immunologicznego zakażenie ustępuje samoistnie. Inni natomiast muszą z nim walczyć stosując różnego rodzaju preparaty, czy też zabiegi.
Początkowo kurzajki czy brodawki nie sprawiają nam żadnego bólu (kurzajka przypomina wyglądem mały odcisk), dlatego też łatwo przeoczyć początkowe stadium zakażenia. Jednak po dłuższym czasie odczuwamy nacisk w miejscu rozwijania się zakażenia. Takiego typu wirusy mają tendencję do atakowania zakażeniem innych części ciała, więc ważna jest szybka reakcja kiedy tylko zauważymy jakąkolwiek zmianę skórną. Warto udać się wówczas do specjalisty, który zaproponuje leczenie.
We wczesnym stadium zwalczać brodawki można domowymi sposobami. Niekiedy jednak nie przynoszą one pożądanych efektów- warto zwrócić się wówczas do dermatologa lub farmaceuty, który zaleci odpowiednie preparaty. Skuteczne w leczeniu są różnorodne maści, kremy i żele (dostępne w każdej aptece bez recepty) zawierające kwas salicylowy, mocznik, lub kwas mlekowy, takie jak Brodacid, Duofilm czy żel Scholl. Przed zastosowaniem żelu czy maści należy skontaktować się z farmaceutą oraz zapoznać się z treścią ulotki dołączonej do opakowania. Leczenie kurzajek i brodawek to proces długotrwały- od czterech do ośmiu miesięcy, dlatego też aby go przyspieszyć należy systematycznie stosować preparaty. Używanie leków jest proste- stosujemy je zazwyczaj domiejscowo. Rozległe kurzajki leczy się jedynie środkami przepisanymi przez specjalistę. Są one wydawane na receptę ze względu na silne stężenie składników.
Najbardziej uciążliwe kurzajki, które mimo kilkumiesięcznej terapii nie schodzą, należy łyżeczkować lub wymrażać. Taki zabieg jest dosyć bolesny, ale przynosi oczekiwane efekty. Po zabiegu warto wziąć tabletkę przeciwbólową, a po kilku dniach przemywać zakażone miejsce wodą utlenioną. Jeśli jednak nawet te działanie nie przyniosą pożądanych skutków, pozostaje leczenie antybiotykowe- zastrzyki z bleomycyny. Podczas tego zabiegu pozbywamy się jednej lub dwóch kurzajek, więc efekt jest natychmiastowy.

Rak szyjki macicy

admin — Tue, 15 Nov 2011 10:57:22 +0000

Rak szyjki macicy to temat wciąż aktualny i podejmowany przez wielu naukowców i lekarzy. Brodawczakiem, który w niektórych przypadkach powoduje właśnie nowotwór szyjki macicy jest przenoszony drogą płciową. Istnieje także droga zarażenia matka-dziecko. Wirus HPV 16 i HPV 18 są najgroźniejszymi odmianami brodawczaka ludzkiego i jest to jeden z najbardziej rozpowszechnionych wirusów- według statystyk 2/3 populacji zakażone jest tym typem brodawczaka. Istniej skuteczna walka z epidemią brodawczaka szyjki macicy- szczepionka. Dzięki której każdego dnia lekarze zmniejszają zachorowania na raka szyjki macicy. Jednak szczepienie ma sens tylko wtedy, gdy nie doszło do pierwszego kontaktu z wirusem, dlatego przeprowadza się je z reguły u dziewcząt około 12 roku życia- w niektórych krajach jest to już procedura rutynowa. W Polsce niestety cena szczepionki jest wciąż za wysoka. Warto także pamiętać o tym, że współżyjąc z tylko jednym partnerem w ciągu całego życia, istnieje prawie zerowa szansa zakażenia wirusem brodawczaka. Musimy jednak mieć pewność, że tak jak my, tak samo nasz partner nie ma innych stosunków płciowych.
Podczas inicjacji dochodzi do zakażenia wirusem. Zakażenie z reguły przebiega bezobjawowo, a po pewnym czasie mija. U niektórych kobiet organizm nie zwalcza zakażenia i wirus pozostaje w stanie aktywności. Tak właśnie rozwija się nowotwór raka szyjki macicy. Grupą podwyższonego ryzyka są kobiety miedzy 40 a 50 rokiem życia. Ich organizm obciążony jest wówczas menopauzą, przez co uwydatnia się jego osłabienie- nie zwalcza on wszelkich zakażeń. Rozrost nieprawidłowej formy nabłonka w okolicy szyjki macicy u kobiet w tym wieku także przyczynia się do rozwoju wszelkich nowotworów. Ogromną rolę odgrywa tutaj szybkie wykrycie nowotworu.
Objawy świadczące o zakażaniu wirusem HPV:
Silne bóle w dolnej części brzucha
Krwawienia międzymiesiączkowe lub po przebytym stosunku
Upławy o zabarwieniu żółty, często z domieszką krwi
O zaawansowanej chorobie świadczą:
Zaburzenia w oddawaniu moczu i kału
Krwawienia z odbytu
Żadnych objawów nie można lekceważyć. Po ich stwierdzeniu konieczna jest wizyta u specjalisty. Wykonując regularnie badania cytologiczne oraz odwiedzając ginekologa co najmniej raz do roku zmniejszamy ryzyko naszego zachorowania na raka szyjki macicy. Pamiętajmy, że cytologia jest badaniem darmowym dla kobiet w grupie podwyższonego ryzyka, więc korzystajmy z możliwości przebadania i nie zapominajmy o regularnych wizytach u specjalisty!!!