Brodawczak

Na naszej skórze oraz wewnątrz niej pojawiają się zmiany. Jedne dają o sobie znać poprzez wygląd, innych (tych, które tworzą się na naszych organach) nie zauważmy, ale często czujemy.  Jedną ze zmian na naszej skórze może być wirus brodawczaka. Ten niewielki wirus z rodziny papillomawirusów występuje w około stu odmianach. Ale ważny jest fakt, że tylko niektóre typy (2,6,11,16,18) są chorobotwórcze. Zarażamy się nim w bezpośrednim kontakcie z zakażoną już wcześniej osobą a także poprzez kontakty płciowe. Wirus ten powoduje zmiany powierzchniowe naszej skóry (popularnie nazywane „kurzajkami”- na dłoniach czy stopach) a także narządów wewnętrznych poprzez wywoływanie rozrostu nabłonka wielowarstwowego płaskiego, którym pokryta jest nasza skóra. Zmiany pojawiające się w efekcie zakażenia wirusem są dla nas z reguły niegroźne. Jednak należy być ostrożnym z uciążliwymi brodawkami skórnymi. Najgorszą odmianą brodawczaka ludzkiego jest ten rozwijający się u kobiet i powodujący raka szyjki macicy.
Bardzo częste są odmiany brodawczaka występujące w okolicach narządów moczowo-płciowych. W niektórych przypadkach ciężko określić przyczynę wystąpienia brodawczaka, ale w większości spowodowane jest to zakażeniem, gdyż prawie wszystkie wirusy brodawczaka ludzkiego występujące w okolicach narządów płciowych przenoszone są poprzez kontakty płciowe. Także poród naturalny może być chwilą zakażenia dziecka przez chorą matkę.
Co raz częstsze są zachorowania na brodawczaka pęcherzyka moczowego. Jeśli wykrycie zmiany chorobowej nastąpi dość szybko leczenie jest łatwe i przynosi dobre skutki ( o ile jest dobrze leczony nie naciska innych narządów i nie daje przerzutów) Jednak niewykryty przez lata brodawczak przekształca się w nowotwór, dlatego nie można lekceważyć żadnego z objawów świadczących o chorobie. Guz rośnie bowiem do światła pęcherza moczowego i najczęściej występuje jednocześnie w kilku miejscach.
Najczęstszym objawem występowania brodawczaka pęcherzyka moczowego jest bezbolesny krwiomocz. Niekiedy pacjenci odczuwają nagłe, bolesne parcie na mocz oraz potrzebę częstego oddawania moczu. Żadnego z objawów nie można lekceważyć, bo im wcześniejsze wykrycie jakiekolwiek zmiany tym łagodniejsze leczenie- tak więc po zauważeniu tych objawów należy zgłosić się do lekarza pierwszego kontaktu, który skieruje nas na USG. Rozpoznanie może być postawione przez każdego lekarza po wykonaniu badania ultrasonograficznego. W razie wątpliwości wykonuje się inne badania- urografia, cytologia, cystoskopia.